Πρωτότυπες Τράπουλες Tarot (2015-)

ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (BLACK MIRROR & OTHER SIDE OF THE BLACK MIRROR, 2015)

Ο μαύρος καθρέφτης είναι εργαλείο μαγείας και πρόβλεψης του μέλλοντος. Αδιαφανής και ανησυχητικός, αντί να αντανακλά την εξωτερική πραγματικότητα, φέρνει όποιον τον αντικρίζει αντιμέτωπο με τη δική του, εσώτερη αλήθεια, με το πιο βαθύ, απροσπέλαστο σκοτάδι της ψυχής του. Είναι ένα σύνορο, ένα μυστικό πέρασμα που γεφυρώνει το άσπρο με το μαύρο, το σκοτάδι με το φως, τη ζωή με το θάνατο, την απώλεια με την αποδοχή της, την αρμονία με το χάος, τη συνεχώς μεταλλασσόμενη φρενίτιδα των καιρών μας με τη γαλήνη της ενδοσκόπησης και της αυτογνωσίας.

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Black Mirror (Μαύρος Καθρέφτης) & Other Side of the Black Mirror (Η Άλλη Πλευρά του Μαύρου Καθρέφτη) - μέρος της πρώτης, μάλιστα, εικονογραφεί την ομότιτλη ποιητική μου συλλογή - αντλούν έμπνευση από τη νιτσεϊκή ιδέα της αβύσσου που κοιτάζει κι αυτή μέσα μας όταν την ατενίσουμε επίμονα, καθώς και από την πλατωνική Θεωρία των Ιδεών, του παράλληλου σύμπαντος των "όντως όντων". Οι αντεστραμμένοι προς διάφορες κατευθύνσεις χαρακτήρες της γραμματοσειράς απηχούν την ιδέα της αντίστροφης αντανάκλασης, μιας παραμορφωτικής εικόνας του εαυτού μας, του ειδώλου μας και του κόσμου όπως έχουμε μάθει να τον αντιλαμβανόμαστε, να τον κατανοούμε και να τον ερμηνεύουμε.

Οι παραδοσιακές φιγούρες της Μεγάλης Αρκάνα επανεφευρίσκονται με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, οι συμβολισμοί τους επανακωδικοποιούνται και επεκτείνονται σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων. Ποιο είναι το πραγματικό και ποιο το είδωλό του; Ποιο το πρόσωπο και ποιο το προσωπείο; Έχουμε όντως τη δύναμη (ή την αρμοδιότητα) να ορίζουμε αντικειμενικές αλήθειες και ακλόνητες βεβαιότητες; Μήπως όλα όσα είμαστε σε θέση να δούμε και να συλλάβουμε, μαζί και η ίδια μας η ύπαρξη, δεν είναι παρά μια συλλογική πλάνη;

ΠΟΑ ΤΗΣ ΟΥΤΟΠΙΑΣ (MOSS OF UTOPIA & MOSS OF UTOPIA MIDNIGHT EDITION (2015)

"Πόα της ουτοπίας" είναι η μεταφορά με την οποία ο Οδυσσέας Ελύτης χαρακτηρίζει τις νέες γυναίκες - τις οποίες στη συνέχεια αποκαλεί "παραπλανημένες Πλειάδες" και "Αγγεία των Μυστηρίων, γεμάτα ως απάνω κι απύθμενα" - στη σχετική ενότητα του επικού συνθετικού του ποιήματος Το Άξιον Εστί (1959).

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Moss of Utopia (Πόα της Ουτοπίας) & Moss of Utopia Midnight Edition (Πόα της Ουτοπίας Μεσονύκτια Έκδοση) είναι αφιερωμένες στον Έλληνα νομπελίστα ποιητή και εικαστικό καλλιτέχνη, επίσης γνωστό για τα σουρεαλιστικά φωτογραφικά κολάζ που κοσμούσαν κάποια από τα βιβλία του, καθώς και για τις υπέροχες αλληγορίες με τις οποίες αναφερόταν συχνά στις γυναίκες.

Οι παραδοσιακές φιγούρες της Μεγάλης Αρκάνα επανεφευρίσκονται με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, οι συμβολισμοί τους επανακωδικοποιούνται και επεκτείνονται σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων. Στις τράπουλες της συλλογής Moss of Utopia οι γυναικείες μορφές διεκδικούν, εκδικούνται, αυτοανατέμνονται και αυτοσαρκάζονται καλοπροαίρετα όσο και αμείλικτα κόντρα στις πολιτισμικές και κοινωνικές προκαταλήψεις που περιβάλλουν το θηλυκό γένος, σ' έναν κόσμο όπου ακόμα δεσπόζουν στερεότυπα και δεισιδαιμονίες οι οποίες θα έπρεπε να είχαν από αιώνες εκλείψει. Τα αλχημικά σύμβολα κάτω απ' τον τίτλο της κάθε κάρτας με δυσκόλεψαν λίγο στο να τα συνδυάσω με τις φιγούρες έτσι ώστε να βγάζουν νόημα, αποφεύγοντας ωστόσο την κοινοτoπία ή/και την προβλεψιμότητα.

MACHINES THAK KNOW & MACHINES THAT KNOW UNDERGROUND (2016)

Τι θα γινόταν αν αντικαθιστούσαμε όλα τα πιόνια του σκακιού με ναυτάκια βγαλμένα από ταινία του Fassbinder ή πίνακα του Τσαρούχη, μαζί με μια ιδέα μετα-αποκαλυπτικού steampunk; Μια σκέψη απ' το πουθενά που αρχικά φαινόταν απλώς πικάντικη και διασκεδαστική, στην πορεία όμως αποδείχτηκε άκρως περίπλοκη συναισθηματικά και προκλητική για το νου.

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Machines that Know (Μηχανές που Γνωρίζουν) & Machines that Know Underground (Μηχανές που Γνωρίζουν Υπογείως) απαίτησαν κατά τη δημιουργία τους την αμφισβήτηση πλήθους κεκτημένων πεποιθήσεων, ανατρέποντας κυριολεκτικά την πραγματικότητα που έχουμε συνηθίσει να αναγνωρίζουμε (και να υιοθετούμε) μέσω της παρατήρησης.

Αθωότητα και πόθος, τάξη και χάος, ζωή και θάνατος, αρσενικό και θηλυκό μπερδεύονται και σμίγουν υποβρυχίως και υπογείως, στο ανοιχτό πέλαγος και στο άπειρο διάστημα, μέσα σε οπτικές και αντιληπτικές αντηχήσεις σουρεαλιστικής εικονοπλασίας και ποίησης, υφαίνοντας μια θαλασσινή μυθολογία με δόντια κοφτερά, ένα σκοτεινό, πολυδαίδαλο σύμπαν ονείρου - ή εφιάλτη.

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΛΗΘΗΣ (LETHE'S BETRAYAL & LETHE'S BETRAYAL NOCTURNES, 2017)

Η Λήθη στην ελληνική μυθολογία ήταν ένα από τα πέντε ποτάμια του Άδη, εκείνο που χάριζε αιώνια λησμονιά σε όποιον έπινε απ' τα νερά του. Όχι σπάνια, η λήθη, ταυτόσημη του θανάτου, θεωρείται ανακούφιση απ' το φορτίο της μνήμης - δεν είναι ωστόσο ανάγκη να πεθάνει κανείς για να ξεχάσει. Η εθελούσια επιλογή της λησμονιάς ενάντια στην οδύνη των αναμνήσεων είναι ίσως ένας τρόπος αντιμετώπισης του πένθους, αλλά και των λιγότερο δυσβάστακτων προβλημάτων της καθημερινότητας. Δεν αποτελεί πάντως απαραίτητα και εγγυημένη λύση...

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Lethe's Betrayal (Η Προδοσία της Λήθης) & Lethe's Betrayal Nocturnes (Τα Νυχτερινά της Προδοσίας της Λήθης) επιχειρούν να εξερευνήσουν τα υπόγεια παιχνίδια του ανθρώπινου νου με τα άμεσα ή έμμεσα εναύσματα και τους συνειρμούς που πάντοτε θα προκαλούν την αναβίωση μιας ανάμνησης, τρυπώνοντας απ' τις ρωγμές ως και της πιο στέρεα χτισμένης συναισθηματικής "πανοπλίας".

Μια "κοιμισμένη" ζωή δίχως μνήμη, ένας ζωντανός θάνατος, είναι ύβρις - παρ' όλο όμως που η αναστάτωση της επίπλαστης αυτής γαλήνης είναι συχνά επώδυνη, το "ξύπνημα" απ' τη λησμονιά είναι συγχρόνως μια δικαίωση, όσο και μια δραστική μορφή κάθαρσης.

ΑΣΤΥΤΟΠΙΑ (URBSTOPIA U & URBSTOPIA DYS, 2019)

Η πόλη (urbs στα Λατινικά, εξ ου και το επίθετο "urban") αποτελεί ένα σύμπαν σε περίληψη, μια μονάδα που αντικατοπτρίζει ένα ευρύτερο σύνολο. Είναι ένας ζωντανός και εξελισσόμενος μικρόκοσμος με τους δικούς του εσωτερικούς, εγγενείς και περίπλοκους νόμους και κανόνες, τα μυστικά και τα μυστήρια που τον στοιχειώνουν, τους μύθους και τους θρύλους που τον καθορίζουν.

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot UrbsTopia U (ΑστυΤοπία Ου) & UrbsTopia Dys (ΑστυΤοπία Δυσ) αποτίνουν φόρο τιμής στις πιο σκοτεινές πτυχές της καρδιάς κάθε ανθρώπινης πολιτείας, στους σκελετούς - κυριολεκτικούς και μεταφορικούς - που κρύβονται σε ντουλάπια, υπόγεια, υπονόμους, στα τέρατα που παραμονεύουν στις γωνιές: φαντάσματα, πνεύματα, οπτασίες, παράδοξα πλάσματα στους δρόμους, άγνωστα αντικείμενα στον ουρανό, άλυτα εγκλήματα, κακοφορμισμένες πληγές και ένοχες συνειδήσεις.

Οι παραδοσιακές φιγούρες της Μεγάλης Αρκάνα επανεφευρίσκονται με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, οι συμβολισμοί τους επανακωδικοποιούνται και επεκτείνονται σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων. Στις τράπουλες της ΑστυΤοπίας, κάθε φιγούρα εκπροσωπείται και από μια μορφή της ελληνικής μυθολογίας - όχι πάντοτε, ωστόσο, αυστηρά αντίστοιχη των δεδομένων της χαρακτηριστικών. Οι αρχαίοι θεοί και οι θεότητες θεωρούνται επίσημα νεκροί, οι σκελετοί τους όμως κατοικούν ακόμα στα υπόγεια δίκτυα των πόλεων, στηρίζοντάς τις στους αιώνες, τελετουργικά θαμμένοι στα θεμέλιά τους.

MAD PEOPLE & MAD PEOPLE IN A GLASS (2020)

Στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Lewis Carroll Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων και τη συνέχειά του, Μέσα απ' τον Καθρέφτη, η μικρή ηρωίδα του τίτλου τρυπώνει και περιπλανιέται σ' έναν κόσμο φαντασιακό, κατοικημένο από υβριδικά πλάσματα, πιόνια σκακιού και τραπουλόχαρτα που μιλούν και κινούνται πάνω σε μαθηματικά μοτίβα. Είτε πρόκειται για συγκαλυμμένη κοινωνικοπολιτική σάτιρα, για σουρεαλιστική αλληγορία ενηλικίωσης ή απλώς για ένα παιχνίδι λέξεων, εννοιών και αριθμών σε μορφή παραμυθιού, το σύμπαν του Carroll παραμένει ένας απ' τους πιο συναρπαστικούς γρίφους της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Εφιαλτικά περίπλοκο όσο και ανεπιτήδευτα πνευματώδες, αναδεικνύει τις χτυπητές αντιφάσεις στην ακραία οργάνωση της ανθρώπινης κοινωνίας, την "τρέλα" που ενυπάρχει και πρωτοστατεί σχεδόν σε κάθε πτυχή της καθημερινής μας ζωής και αλληλεπίδρασης.

Αντλώντας ελεύθερα έμπνευση απ' τις θεσπέσιες εικονογραφήσεις των βιβλίων, φιλοτεχνημένες από τον Tenniel και τον Rackham (μεταξύ πάμπολλων καλλιτεχνών οι οποίοι ανέλαβαν το αντίστοιχο έργο στη διάρκεια ενός αιώνα και μισού απ' την πρώτη έκδοση της Αλίκης, το 1865), οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Mad People & Mad People in a Glass (Φεβρουάριος-Απρίλιος 2020) σχεδιάστηκαν εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ. Η εξερεύνηση του παραλόγου γίνεται μέσα από τολμηρές απεικονίσεις, με εστία τα αρχέτυπα δίπολα της γέννησης και του θανάτου, της πάλης και της ηρεμίας, των επιλογών και της μοίρας, του φωτός και του σκότους, των όμορφων τεράτων και της τερατώδους ομορφιάς.

Στη σειρά καρτών Mad People in a Glass οι απεικονίσεις είναι αντεστραμμένες όχι μόνο χρωματικά, αλλά και ως προς τον προσανατολισμό, αντικατοπτρίζοντας την αντίστροφη διάταξη και κίνηση των στοιχείων, όπως ιδιοφυώς περιγράφεται στο Μέσα απ' τον Καθρέφτη.

OBLIQUA (2020-2022)

Obliqua ονομάζεται η ανάστροφη κάθετος ή οπισθοκλινής βακτηρία (\), η οποία υποδεικνύει τοπική ("εσωτερική") διεύθυνση σε λειτουργικό σύστημα, σε αντίθεση με τη συμβατική ή κλασματική (/) που χρησιμοποιείται στις διαδικτυακές ("εξωτερικές") τοποθεσίες. Το επίθετο obliquus, -a, -um είναι λατινικό και σημαίνει "λοξός", "πλάγιος". Στη σύγχρονη αγγλική γλώσσα, που δανείστηκε το επίθετο oblique από τη γαλλική στις αρχές του 15ου μ. Χ. αιώνα, υπάρχουν εκφράσεις όπως oblique glance (λοξή ματιά), oblique angle (οξεία γωνία), oblique route (πλάγια οδός). Η λέξη μπορεί επίσης να δηλώνει μια ασαφή, διφορούμενη και αινιγματική πρόβλεψη, όπως οι περίφημοι "λοξοί" χρησμοί των Πυθιών. Στο συντακτικό, oratio obliqua είναι ο λατινικός όρος για τον πλάγιο λόγο.

Η πρωτότυπη τράπουλα Obliqua σχεδιάστηκε ως συνοδευτική του νέου μου ομότιτλου μυθιστορήματος μυστηρίου και ψυχολογικού τρόμου, τα κεφάλαια του οποίου εικονογραφεί, με φιγούρες στη θέση των αρχιγραμμάτων. Για το βιβλίο συνέθεσα ακόμα πρωτότυπο ηλεκτροακουστικό soundtrack, το οποίο μπορεί να ακουστεί δωρεάν ΕΔΩ ή/και ΕΔΩ, καθώς και (με επίσης πρωτότυπα videoclips) ΕΔΩ.

Η παραδοσιακή Μεγάλη Αρκάνα και τρεις κάρτες της Μικρής Αρκάνα (για το επίμετρο) επανεφευρίσκονται με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, οι συμβολισμοί τους επανακωδικοποιούνται και επεκτείνονται σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων - σε σύμπλευση, πάντοτε, με το ιδιάζον πνεύμα και την "αισθητική ιδεολογία" του βιβλίου.

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015