Obliqua (2022)

Με αφορμή την είδηση του θανάτου της μητέρας του, ο Σπύρος επιστρέφει από το εξωτερικό όπου ζούσε απ’ τα εφτά του χρόνια, μεγαλωμένος από θετούς γονείς. Σκοπός του είναι να σώσει την ετεροθαλή αδελφή του Αργυρώ από τα χέρια του πατέρα της, τον οποίο η Αλίκη, η μητέρα τους, παρουσίαζε στα γράμματά της σαν ένα τέρας αυταρχισμού και απανθρωπιάς.

Όμως η πραγματικότητα που συναντά ο Σπύρος είναι πολύ διαφορετική: προτού βρεθεί νεκρή από αδιευκρίνιστη αιτία, η Αλίκη είχε εξαφανιστεί για πέντε χρόνια, έχοντας για ανεξήγητους λόγους εγκαταλείψει την οικογένειά της. Και σαν να μην έφτανε αυτό, σχεδόν τίποτα στο σπίτι του Βαλέριου Ακρέπη, επιχειρηματία από οικογένεια Κωνσταντινουπολιτών προσφύγων, δεν είναι έτσι όπως το περιέγραφε στο γιο της.

Τίποτα εκτός απ' το ίδιο το σπίτι - ένα λαβυρινθώδες νεοκλασικό που μοιάζει σαν να βγήκε από ταινία τρόμου. Πόρτες που ποτέ δεν κλείνουν, σφραγισμένα πατάρια και αεραγωγοί, ένα δώμα που δεν είναι προσβάσιμο από πουθενά. Πράγματα μετακινούνται σε απρόσιτα σημεία, ενώ κάθε τόσο εμφανίζονται αινιγματικά σημειώματα και ακούγονται περίεργοι θόρυβοι. Μήπως υπάρχει και τέρας στο υπόγειο;

Οι απορίες που γεννιούνται στον Σπύρο είναι πολλές και η λύση τους αποθαρρυντικά περίπλοκη. Τι ρόλο ακριβώς παίζουν ο Ακρέπης και η εντυπωσιακή αδελφή του Βανέσα, που ενώ λατρεύουν την Αργυρώ, δεν προφέρουν καν το όνομα της Αλίκης; Ποιος είναι ο στρυφνός ηλικιωμένος που τους παρακολουθεί διαρκώς, πετώντας αισχρά υπονοούμενα εναντίον τους; Γιατί η Αλίκη αράδιαζε τόσες ψευτιές στα γράμματά της; Τι ξέρουν και δεν φανερώνουν ο ιδιόρρυθμος, σαρκαστής “οικόσιτος” Τίνος, η μισητή σε όλους και όμως πανταχού παρούσα Αγγελική, η τσαχπίνα αλλά και μυστηριώδης Αμαλία και ο μακιαβελικός φίλος της Τζακ; Ποιοι απ’ όλους λένε την αλήθεια και τι λόγους θα είχαν να την αποκρύψουν;

Και μέσα σ’ όλα, η όμορφη Ελισάβετ με τα κόκκινα μαλλιά και την ατέλειωτη συλλογή από φουλάρια τον παρασύρει σ’ ένα σύμπαν που μπαινοβγαίνει στις αναμνήσεις του σαν όνειρο. Πρόσωπα και μέρη που υπάρχουν και δεν υπάρχουν, γεγονότα που μπορεί να συνέβησαν, μπορεί και όχι. Τι απ’ όσα νομίζει πως είδε κι έζησε είναι πραγματικότητα και τι φαντασίωση, ψευδαίσθηση ή παραίσθηση;

Αποφασισμένος να διαλευκάνει όλα αυτά τα μυστήρια, ο Σπύρος παγιδεύεται σ’ έναν επικίνδυνο ιστό από μυστικά και ψέματα, που θα τον εμπλέξουν ακόμα και σε φόνο για να τον οδηγήσουν στην αποκάλυψη μιας εφιαλτικής, εντελώς απροσδόκητης αλήθειας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο αυτό αποτελεί άτυπη συνέχεια του πρώτου μυθιστορήματός μου, ΒΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΡΤΑΝΣΙΑ (2002), αν και καθένα τους μπορεί να διαβαστεί αυτόνομα.

Πρωτότυπες Τράπουλες Tarot (2015-)

ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ (BLACK MIRROR & OTHER SIDE OF THE BLACK MIRROR, 2015)

Ο μαύρος καθρέφτης είναι εργαλείο μαγείας και πρόβλεψης του μέλλοντος. Αδιαφανής και ανησυχητικός, αντί να αντανακλά την εξωτερική πραγματικότητα, φέρνει όποιον τον αντικρίζει αντιμέτωπο με τη δική του, εσώτερη αλήθεια, με το πιο βαθύ, απροσπέλαστο σκοτάδι της ψυχής του. Είναι ένα σύνορο, ένα μυστικό πέρασμα που γεφυρώνει το άσπρο με το μαύρο, το σκοτάδι με το φως, τη ζωή με το θάνατο, την απώλεια με την αποδοχή της, την αρμονία με το χάος, τη συνεχώς μεταλλασσόμενη φρενίτιδα των καιρών μας με τη γαλήνη της ενδοσκόπησης και της αυτογνωσίας.

Σχεδιασμένες εξ ολοκλήρου στον υπολογιστή, με χρήση πινακίδας γραφής και εμπλουτισμένες με τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ, οι πρωτότυπες τράπουλες Tarot Black Mirror (Μαύρος Καθρέφτης) & Other Side of the Black Mirror (Η Άλλη Πλευρά του Μαύρου Καθρέφτη) - μέρος της πρώτης, μάλιστα, εικονογραφεί την ομότιτλη ποιητική μου συλλογή - αντλούν έμπνευση από τη νιτσεϊκή ιδέα της αβύσσου που κοιτάζει κι αυτή μέσα μας όταν την ατενίσουμε επίμονα, καθώς και από την πλατωνική Θεωρία των Ιδεών, του παράλληλου σύμπαντος των "όντως όντων". Οι αντεστραμμένοι προς διάφορες κατευθύνσεις χαρακτήρες της γραμματοσειράς απηχούν την ιδέα της αντίστροφης αντανάκλασης, μιας παραμορφωτικής εικόνας του εαυτού μας, του ειδώλου μας και του κόσμου όπως έχουμε μάθει να τον αντιλαμβανόμαστε, να τον κατανοούμε και να τον ερμηνεύουμε.

Οι παραδοσιακές φιγούρες της Μεγάλης Αρκάνα επανεφευρίσκονται με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, οι συμβολισμοί τους επανακωδικοποιούνται και επεκτείνονται σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων. Ποιο είναι το πραγματικό και ποιο το είδωλό του; Ποιο το πρόσωπο και ποιο το προσωπείο; Έχουμε όντως τη δύναμη (ή την αρμοδιότητα) να ορίζουμε αντικειμενικές αλήθειες και ακλόνητες βεβαιότητες; Μήπως όλα όσα είμαστε σε θέση να δούμε και να συλλάβουμε, μαζί και η ίδια μας η ύπαρξη, δεν είναι παρά μια συλλογική πλάνη;

• Black Mirror Tarot Decks @ Tumblr
• Εμφάνιση Πινακοθήκης @ Google Photos
• Slideshow Video @ YouTube

Μαύρος Καθρέφτης (2015)

Από παιδί άκουγα τα χρώματα. Όχι μεταφορικά - στην κυριολεξία τα άκουγα, τα χρώματα ήταν ήχοι και οι ήχοι χρώματα. Ζωγράφιζα γιατί δεν ήξερα να γράφω μουσική κι έγραφα στίχους επειδή η ζωγραφική δεν έφτανε για να αποδώσει τη μουσική που έπαιζαν τα χρώματα μέσα στο κεφάλι μου: τουλάχιστον οι στίχοι είχαν ρυθμό χειροπιαστό, ακολουθούσαν νοερά τις φασματικές αυτές μελωδίες. Όταν αργότερα έμαθα τις νότες, ο μετρονόμος που διαρκώς χτυπούσε μέσα στο μυαλό μου χωρίς να ξέρω ούτε κανείς να μπορεί να μου εξηγήσει τι είναι, βρήκε επιτέλους το νόημά του. Το παζλ είχε συμπληρωθεί.

Το μαύρο και το λευκό είναι περίεργη υπόθεση. Άλλοι τα θεωρούν χρώματα και άλλοι όχι, ή θεωρούν χρώμα το ένα μόνο απ’ τα δυο. Στην πραγματικότητα, είναι ένα και το αυτό: η συνισταμένη όλων των χρωμάτων και συγχρόνως η ανυπαρξία τους, όπως την αντιλαμβάνεται επιφανειακά το ανθρώπινο μάτι. Το μαύρο είναι απλώς το ίδιο το λευκό με την απουσία του φωτός. Αν και αγαπώ πολύ τα χρώματα, κυρίως τις έντονες και ασυνήθιστες αποχρώσεις και τους απροσδόκητους συνδυασμούς τους, η διχοτομία της ταύτισης και της φαινομενικής αντίθεσης μεταξύ μαύρου και λευκού δεν έπαψε ποτέ να με γοητεύει. Ίσως επειδή, αντί για τις θορυβώδεις (α)συμφωνίες που συνθέτει η χρωματική παλέτα της καθημερινότητας, το ασπρόμαυρο μεταφράζεται σε λιτές, διάφωνες καμιά φορά αλλά χαμηλότονες μουσικές φράσεις, που μένουν να αιωρούνται σαν μικρές άλυτες απορίες. Η πολυχρωμία γεννά ενστικτώδεις και συναισθηματικές αντιδράσεις, ενώ το ασπρόμαυρο κεντρίζει το νου και προκαλεί τη συγκλίνουσα σκέψη.

Ο Μαύρος Καθρέφτης άρχισε να γράφεται σε μια εποχή που δίχως τότε ακόμα να το συνειδητοποιώ, έμελλε να οδηγήσει σε ριζικές αναθεωρήσεις και μεταβολές, όχι μονάχα σε προσωπικό, μα και σε γενικότερο επίπεδο. Αντλεί έμπνευση από τη νιτσεϊκή ιδέα της αβύσσου που κοιτάζει κι αυτή μέσα μας όταν την ατενίσουμε επίμονα, καθώς και από την πλατωνική Θεωρία των Ιδεών, του παράλληλου σύμπαντος των "όντως όντων". Ποιο είναι το πραγματικό και ποιο το είδωλό του; Έχουμε όντως τη δύναμη (ή την αρμοδιότητα) να ορίζουμε αντικειμενικές αλήθειες και ακλόνητες βεβαιότητες; Μήπως όλα όσα είμαστε σε θέση να δούμε και να συλλάβουμε, μαζί και η ίδια μας η ύπαρξη, δεν είναι παρά μια συλλογική πλάνη;

Ως υπαρκτό αντικείμενο, ο μαύρος καθρέφτης είναι εργαλείο μαγείας και πρόβλεψης του μέλλοντος. Αδιαφανής και ανησυχητικός, αντί να αντανακλά την εξωτερική πραγματικότητα, φέρνει όποιον τον αντικρίζει αντιμέτωπο με τη δική του, εσώτερη αλήθεια, με το πιο βαθύ, απροσπέλαστο σκοτάδι της ψυχής του. Ο δικός μου "μαύρος καθρέφτης" είναι ένα σύνορο, ένα μυστικό πέρασμα που γεφυρώνει το άσπρο με το μαύρο, το σκοτάδι με το φως, τη ζωή με το θάνατο, την απώλεια με την αποδοχή της, την αρμονία με το χάος, τη συνεχώς μεταλλασσόμενη φρενίτιδα των καιρών μας με τη γαλήνη της ενδοσκόπησης και της αυτογνωσίας.

Τα ποιήματα της συλλογής, όπως και όλοι σχεδόν οι στίχοι μου, είναι στην ουσία τραγούδια. Όσα δεν έχουν "επίσημα" μελοποιηθεί, κουβαλούν το βουβό τονισμό τους στο μέτρο και την προσωδία, στην (όχι πάντα εμφανή ή προφανή) εναλλαγή κουπλέ και ρεφρέν.

Η ασπρόμαυρη εικονογράφηση του Μαύρου Καθρέφτη αποτελεί μέρος της Μεγάλης Αρκάνα από την ομότιτλη τράπουλα Tarot, την οποία έφτιαξα χρησιμοποιώντας πινακίδα γραφής και τεχνικές ψηφιακού φωτογραφικού κολάζ. Σκοπός μου ήταν να επανεφεύρω τις παραδοσιακές φιγούρες του Tarot με σύγχρονο και ανατρεπτικό τρόπο, να επανακωδικοποιήσω τους συμβολισμούς τους και να τους επεκτείνω σε μια φιλοσοφική, άλλοτε χιουμοριστική και άλλοτε μακάβρια ή εσκεμμένα διαστρεβλωτική οπτική των καθιερωμένων τους εμβλημάτων και συνδηλώσεων. Οι αντεστραμμένοι προς διάφορες κατευθύνσεις χαρακτήρες της γραμματοσειράς απηχούν την ιδέα της αντίστροφης αντανάκλασης, μιας παραμορφωτικής εικόνας του εαυτού μας, του ειδώλου μας και του κόσμου όπως έχουμε μάθει να τον αντιλαμβανόμαστε, να τον κατανοούμε και να τον ερμηνεύουμε. Η πλήρης σειρά της Μεγάλης Αρκάνα, με περισσότερες πληροφορίες για τη δημιουργία της, υπάρχει ΕΔΩ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το κείμενο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο διαδικτυακό περιοδικό Διάστιχο (Στήλη Σε Α' Πρόσωπο, 30.1.16). Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης ποιήματα δημοσιευμένα στο ετήσιο Ποιητικό Ημερολόγιο των εκδόσεων Ιωλκός.

Τα Βίντεό μου (2011-)

SPACE BLOOM (2011-)

Από τα πρώτα μου βιντεοκανάλια (και λέω "από τα πρώτα" γιατί το πραγματικά πρώτο είχε δημιουργηθεί προ αμνημονεύτων αιώνων - ενώ το YouTube δεν ήταν ακόμα ιδιοκτησία του Google - και πολύ σύντομα το διέγραψα, καθώς την εποχή εκείνη δεν ήξερα τι να το κάνω). Χρησιμεύει ως πειραματικό "εργαστήριο" όπου δοκιμάζω εικαστικές, μουσικές και άλλες ιδέες, τεχνικές και κατασκευές, καθώς και εναλλακτικές εκδοχές στοιχείων από την "επίσημη" δουλειά μου.

• Space Bloom @ YouTube

Τα Βιβλία μου (2002-)

ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ (2002-)

Βρείτε την Ορτανσία (2002)

Ο συγγραφέας φτηνών αναγνωσμάτων μυστηρίου και επίδοξος νομπελίστας Κλεόβουλος Νικηφοράτος ζει μέσα στην αθλιότητα και τον δικό του φανταστικό κόσμο, ώσπου βιώνει την απόλυτη μυθιστορηματική φαντασίωση: μια πανέμορφη και προκλητικά ντυμένη νεαρή γυναίκα εισβάλλει στη σοφίτα του, πεθαίνει στα χέρια του και στη συνέχεια... εξαφανίζεται μυστηριωδώς.

Τα πράγματα παίρνουν ακόμα πιο δραματική τροπή όταν ο Κλεόβουλος διαπιστώνει ότι έχει μπει στο στόχαστρο κάποιου αδίστακτου δολοφόνου, αλλά ο εξ αγχιστείας θείος του, αστυνόμος Κομνηνός, αρνείται να τον πιστέψει.

Πανικόβλητος, ο Κλεόβουλος καταφεύγει στον εκδότη του Πάνο Γιαταγάνη, ο οποίος, παρά τις ομοφυλοφιλικές του προτιμήσεις, είναι παντρεμένος με μια αινιγματική Γαλλίδα καλλονή. Όμως κι αυτός δεν αργεί να βρεθεί δολοφονημένος, με τρόπο μάλιστα που δικαιώνει τις φοβίες του Κλεόβουλου.

Είναι άραγε ο Κλεόβουλος τόσο ακίνδυνος όσο τον θεωρούν; Ή μήπως, ακόμα και ερήμην του, κατευθύνει το παιχνίδι σπέρνοντας πτώματα στο πέρασμά του και σκορπώντας την καταστροφή;

Τίνος τα σχέδια διευκολύνουν οι κατά συρροήν απαγωγές, εξαφανίσεις και δολοφονίες; Ποιον εξυπηρετεί η κλοπή ενός ημιτελούς χειρογράφου; Ποιο κοινό στοιχείο συνδέει ένα ζευγάρι σκουλαρίκια, ένα ακριβό αντρικό άρωμα κι ένα μεταξωτό μαντίλι κεντημένο με τον λατινικό αριθμό "IV"; Ποιο μακιαβελικό μυαλό έχει συμφέρον να κρατά κρυμμένο το κλειδί των πολλαπλών αινιγμάτων;

Και το κυριότερο, ποια επιτέλους είναι η Ορτανσία ντι Τρανς; Υπάρχει ή δεν υπάρχει; Είναι άντρας ή γυναίκα; Θα καταφέρει να εξουδετερώσει τον Κλεόβουλο και να πάρει τη θέση που της αξίζει στο λογοτεχνικό στερέωμα;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο τίτλος του βιβλίου προέρχεται από το ποίημα του Arthur Rimbaud, H (Οι Εκλάμψεις, 1873-1875).

Η Μουσική μου (1999-)

VAMP IN A BOX (1999-2009)

Η πρώτη μου διαδικτυακή μουσική "περσόνα" - ένα σύντομο ιστορικό της "γέννησης" και της μάλλον περιπετειώδους πορείας της ΕΔΩ - με την αρχική ονομασία "Sibyl Vane" (από την τραγική ηρωίδα του Oscar Wilde στο Πορτρέτο του Dorian Gray). Το ψευδώνυμο το εμπνεύστηκα μαθαίνοντας τυχαία ότι η λέξη vamp, εκτός από "μοιραία γυναίκα" (που είναι η ευρύτερα γνωστή έννοιά της), σημαίνει επίσης "μπάλωμα" αλλά και "δόλωμα". Με την έννοια του "μπαλώματος" (ή/και "δολώματος") την υιοθέτησα κι εγώ. Με το ψευδώνυμο αυτό υπέγραφα τα demo(n)s των πρώτων μου τραγουδιών - δικών μου, κυρίως, μελοποιημένων ποιημάτων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων (Ιωλκός 2005) και Μαύρος Καθρέφτης (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), απλώς με τη φωνή μου και μια ακουστική κιθάρα - τα οποία θα μπορούσαν να "μεταμορφωθούν" κυριολεκτικά σε οτιδήποτε με την ανάλογη ενορχήστρωση. Η πρώτη μορφή ορισμένων ήταν, μάλιστα, αγγλόφωνη, ενώ δύο συμμετείχαν στο προτελευταίο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2007). Οι ηχογραφήσεις των κομματιών αυτών έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound (1999-2000) και Best Of (2007-2009), με ηχολήπτες, αντίστοιχα, τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου. Δυστυχώς, και τα δυο έχουν πια κλείσει. Με εξαίρεση τα άλμπουμ όπου απλώς συμμετέχω με φωνητικά ή/και στίχους ή εάν αναφέρει διαφορετικά η περιγραφή, τα εξώφυλλα είναι όλα δικές μου δημιουργίες, με την υπογραφή Echo Blue Multimedia ή (αργότερα) EBMMedia. Το 2009, η "Vamp" μπήκε οριστικά στο κουτί της. Ωστόσο, τα περισσότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει στο Internet με το ψευδώνυμο αυτό, μαζί με διάφορες συνεργασίες και συμμετοχές μου σε συλλογικά άλμπουμ, είναι διαθέσιμα ΕΔΩ:

• Vamp in a Box @ ReverbNation
• Vamp in a Box @ Archive.org
• Mar Lox @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)
• Space Bloom @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα άλμπουμ των οποίων τα εξώφυλλα δεν περιέχουν ενεργό σύνδεσμο, είτε δεν είναι διαθέσιμα για δωρεάν ακρόαση ή/και μεταφόρτωση είτε έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία.